تحلیل مرتبه دوم و پایداری سازه در طبقات مهار شده یا non-sway

یکی از مباحث مهم در بخش کنترل طراحی سازه، رعایت ملزومات مربوط به آنالیز پی دلتا است. این موضوع در تاثیرات تحلیل مرتبه دوم و پایداری سازه باید در نظر گرفته شود.  در نظر گرفتنِ صحیح این اثر در طراحی سازه باعث طرح بهینه سازه می‌شود.

آنالیز مرتبه دوم پی دلتا

در تحلیل مرتبه دوم یا آنالیز P-Δ، ممان اضافی ناشی از اثر نیروی محوری با احتساب تغییر مکان جانبی طبقه محاسبه می­ گردد.

مطابق بند ۷-۸-۱۲ آیین نامه بارگذاری ایالات متحده ASCE7-16 و هم­چنین بند ۳-۶ استاندارد ۲۸۰۰ در مواردی که شاخص پایداری کمتر از ۱۰% باشد می­ توان از اثرات P-Δ صرف نظر کرد. اما نکته ظریفی که در اینجا وجود دارد.  در طراحی ستون ­های بتنی اثرات لاغری باید منظور گردد. نوع لحاظ کردن اثرات لاغری در سازه­های بتنی و فولادی متفاوت است. در فولاد مقاومت عضو با توجه به نیروی بحرانی که منجر به کمانش می­ گردد کاهش می ­یابد. لیکن در بتن ممان­های وارده تشدید می­ گردند.

مطابق بند  ۳-۴-۶-۶ آیین نامه ACI318-14 و بند ۹-۱۶-۳-۱ مبحث نهم؛ در صورتی که شاخص پایداری طبقه­ای کمتر از ۵ درصد باشد می­ توان طبقه را non-sway  یا مهار شده در نظر گرفت. تشدید ممان برای طبقات non-sway مطابق بند ۶٫۶٫۴٫۵٫۲ آیین نامه ACI318-14 به صورت زیر انجام می‌شود:

رابطه تشدید لنگر در طبقات مهارشدهدر صورتی که از نرم افزار ETABS جهت طراحی سازه خود استفاده می­ نمایید؛ این ضریب بزرگنمایی با نماد Dns به صورت خودکار محاسبه می­ گردد. نرم­ افزار به طور محافظه کارانه جهت محاسبه PC ضریب طول موثر ستون­ها را برابر ۱ در نظر می­ گیرد. مطابق بند ۶٫۶٫۴٫۴٫۳ آیین نامه ACI318-14 و بند ۹-۱۶-۵-۲ مبحث نهم k را در طبقات non-sway می­ توان ۱ در نظر گرفت.

 

دیدگاه خود را ارسال کنید...